Beyoğlu'nun gecesi tek bir tür değil. Bir sokak fasıl, bir sonraki rock, üçüncüsü sessiz bir bar olabilir. Hepsi bize on dakikalık yürüme mesafesinde.
Fasıl. Nevizade ve çevresindeki meyhanelerde canlı Türk müziği. Masalar arasında dolaşan müzisyenler, klasik şarkılar, kalabalık ve yüksek ses. Türkiye'de bir akşamın en klasik hâli; sohbet etmek isteyene göre değil.
Rock ve caz. Asmalımescit ve Tünel çevresinde küçük mekânlar. Çoğu geç başlıyor — canlı setler on birden önce nadiren başlar. Bazılarında giriş ücreti var, çoğunda yok ama içki fiyatı yüksek.
Sessiz barlar. Serdar-ı Ekrem ve ara sokaklarda, konuşulabilecek yerler. Kapıları küçük ve tabelasız olanlar genelde en iyileri.
Teras. Galata ve çevresinde çatı barları var; manzara için ödediğiniz fiyat içkiye yansıyor. Bir kez gitmeye değer, akşamı orada geçirmeye değmez.
Saatler. İstanbul geç bir şehir. Yemeğe sekizde, müziğe on birde, dönüşe ikide. Metro gece yarısı civarı kapanır; sonrası taksi ya da yürüyüş.
Dönüş. Bize yürüyerek dönmek İstiklal'den on dakika ve gece boyunca aydınlık, kalabalık bir yol. Taksi kullanacaksanız uygulamadan çağırın; sokağımız dar, sürücüye adres yerine "Şah Değirmeni Sokak" deyin.
Bir not. Sokakta müzik ve içki serbest değil; barlar ve meyhaneler dışında içmeyin.