Kart neredeyse her yerde geçer. Restoranlar, marketler, taksiler, tramvay bileti — hepsi kart alıyor. Temassız ödeme yaygın. Kartınızın yurt dışı kullanımına açık olduğundan emin olun; bazı bankalar bunu varsayılan olarak kapalı tutuyor.
Nakit yine de gerekir. Küçük esnaf, pazarcı, bazı taksiciler, simitçi ve çay ocakları nakit çalışıyor. Günlük 500–1000 TL nakit çoğu insan için yeterli.
Dövizi havalimanında bozdurmayın. Kur oradaki bürolarda belirgin biçimde kötü. Şehirdeki döviz büroları çok daha iyi veriyor ve komisyon almıyorlar. Beyoğlu ve Karaköy'de çok sayıda büro var; camda yazan alış/satış kurunu karşılaştırmak yeterli.
ATM'ler her yerde. Yabancı kartla çekerken makine "kendi kurumuzla çevirelim mi" diye sorarsa hayır deyin — kendi bankanızın kuru neredeyse her zaman daha iyi. Aynı soru kartla ödeme yaparken de çıkabilir; cevap yine hayır, işlemi Türk lirası olarak yaptırın.
Bahşiş. Zorunlu değil ama yaygın. Restoranda %10 normal, iyi hizmette %15. Hesaba servis dahilse ayrıca vermek gerekmez. Takside üstü kalsın demek yeterli. Otel/daire temizliği için gün başına 50–100 TL. Kahvede bozukluk bırakmak yeterli.
Taksi. Taksimetre açılsın diye ısrar edin; "anlaşalım" teklifini kabul etmeyin. Uygulama üzerinden çağırmak (BiTaksi, Uber) pazarlığı ortadan kaldırıyor.
Fiyat sorma alışkanlığı. Pazarlık yalnızca çarşılarda ve antikacılarda geçerli. Restoranda, markette, taksimetrede pazarlık yok — teklif edilirse bir şey ters demektir.